Bir Hayalin Başlangıcı: Kayseri’den Uzaklara Bakmak
Kayseri’nin akşamları hep biraz ağır gelir bana. Sokak lambaları yanar, Erciyes’in silueti uzaktan sessizce izler şehri, ben de odamda defterimin başına otururum. 25 yaşındayım ve hâlâ bazı günler kendimi lise çağındaki o hayalperest çocuk gibi hissediyorum. Ama bazı günler de… sanki hayat beni olduğum yerde sabitlemiş gibi. İçimde tuhaf bir sıkışma olur.
O akşam da öyleydi.
Defterimin ilk sayfasına sadece tek bir cümle yazmıştım: “Neden hâlâ buradayım?”
Sonra kalem durdu. Çünkü cevap yoktu ya da ben bulamıyordum. Tıp okumak istemiştim yıllarca. İnsanlara dokunmak, birinin acısını azaltabilmek, birinin gözündeki umudu geri getirebilmek… Bunlar romantik hayaller gibi gelirdi ama benim için gerçekti. Şimdi ise önümde başka bir soru vardı: başka ülkelerde bu yol nasıl işliyor?
O gün ilk kez açıkça düşündüm: İrlanda.
İrlanda’ya Düşen Işık
İrlanda kelimesi bile bana garip bir huzur veriyordu. Yağmurlu sokaklar, yeşil tepeler, sessiz kampüsler… Sanki orada hayat daha yavaş ama daha anlamlı akıyordu. Bilgisayarın ekranına bakarken kendime sürekli aynı soruyu soruyordum: “Ben orada olabilir miyim?”
Ve sonra asıl soru geldi aklıma, bir bıçak gibi net:
İrlanda’da tıp eğitimi kaç yıl sürer?
Bu soru basit görünüyordu ama içimde açtığı kapı hiç basit değildi. Araştırmaya başladım. Sayfalar, notlar, üniversite siteleri… Hepsi bir anda hayatımın merkezine yerleşti. 5 ila 6 yıl süren bir eğitimden bahsediliyordu çoğunlukla. Bazı programlar daha uzun, bazıları klinik yıllarla birlikte daha yoğun bir yolculuk…
Ama rakamlar bana sadece rakam gibi gelmedi.
Her yıl, benim için bir umut yılıydı.
İrlanda’da tıp eğitimi kaç yıl sürer?
Bu soruyu defterime tekrar yazdım. Altını çizdim. Yanına bir ok koydum. Sonra durdum.
“5 ila 6 yıl…”
Bu cümle, bir bilgi olmaktan çıktı benim için. Bir hayat planına dönüştü. 5 yıl boyunca başka bir ülkede yaşamak… 5 yıl boyunca kendimi yeniden inşa etmek… 5 yıl boyunca her sabah yabancı bir gökyüzüne bakmak…
Ama aynı zamanda içimde küçük bir korku büyüdü. Ya yapamazsam? Ya oraya gidip de kaybolursam?
Kalemim elimde titredi. Kayseri’deki odam bir anda daha dar geldi.
Gecenin İçinde Uzayan Soru
Sosmed takipçilerine merhaba! Bu yazımız “İran’da zeytin üretimi ne kadar” konusunu seven herkes için hazırlandı.
O gece uyuyamadım. Pencereyi açtım, dışarıdan hafif bir rüzgâr geliyordu. Uzaktan geçen arabaların sesi bile bana başka bir dünyanın ritmi gibi geldi.
Kafamın içinde tek bir cümle dönüyordu:
İrlanda’da tıp eğitimi kaç yıl sürer?
Sanki bu soru sadece bilgi istemiyordu. Benden bir karar istiyordu.
Tıp eğitimi… 5-6 yıl… sonra uzmanlık… sonra uzun bir yol…
Ben ise 25 yaşında, Kayseri’de bir odada, hayatını nereye koyacağını bilmeyen biriydim.
Bazen insan kendi hayatına dışarıdan bakıyor gibi hisseder ya… işte öyleydim. Sanki ben ben değilim de, başka birinin hikâyesini izliyordum.
Ve o hikâyede ilerlemek istiyordum ama kapı kilitliydi.
Bir Otobüs Yolculuğu Gibi Hayat
Ertesi gün şehirlerarası otobüse bindim. Sadece kafa dağıtmak için. Ama aslında kaçıyordum, bunu biliyordum.
Otobüs Kayseri’den çıkarken camdan şehre baktım. O an içimden bir şey koptu. Sanki şehir beni bırakıyordu ya da ben şehri.
Kulaklığımda hafif bir müzik vardı ama zihnimde başka bir ses daha yüksekti:
“İrlanda’da tıp eğitimi kaç yıl sürer?”
Sanki bu soru, otobüsün motor sesine karışıyordu.
Yan koltukta uyuyan bir adam vardı. Hayatı bana çok basit geliyordu o an. Belki de ben hayatı fazla karmaşık yapıyordum.
Ama sonra kendime kızdım. Hayır dedim içimden, bu basitlik değil. Bu sadece farklı bir yol.
Ben ise hâlâ yolumu arıyordum.
Kendi İç Sesimle Konuşmak
O gün otobüs yolculuğu boyunca kendimle konuştum. Sessizce, kimse duymadan.
“Sen gerçekten gitmek istiyor musun?” diye sordum kendime.
Cevap vermek kolay olmadı.
Çünkü gitmek istemek başka bir şeydi, gidebilmek başka bir şey.
İrlanda fikri içimde büyürken, aynı zamanda beni korkutuyordu. Yabancı bir ülke, yabancı bir eğitim sistemi, yabancı insanlar… ve en önemlisi, yabancı bir ben.
Defterimi açtım ve tekrar yazdım:
İrlanda’da tıp eğitimi kaç yıl sürer?
Bu kez sorunun yanına başka şeyler de ekledim:
“Dayanabilir miyim?”
“Başarabilir miyim?”
“Yalnız kalır mıyım?”
Sayfalar doldukça içim de doldu. Sanki kalbimin içi kalemle yazılıyordu.
Kaybolma Korkusu ve Küçük Bir Umut
Akşam eve döndüğümde hava kararmıştı. Erciyes yine oradaydı. Hiçbir yere gitmeyen bir dağ gibi… sabit, güçlü, sessiz.
Ben ise içimde sürekli hareket eden bir fırtınayla yaşıyordum.
O gece tekrar bilgisayarın başına oturdum. Üniversiteleri açtım. İrlanda’daki tıp fakülteleri… Dublin, Cork, Galway…
Hepsine baktım.
Her sayfada aynı gerçek vardı: uzun bir yol, yoğun bir eğitim, sabır isteyen yıllar.
Ve yine aynı soru:
İrlanda’da tıp eğitimi kaç yıl sürer?
5-6 yıl.
Ama artık bu sayı bana korkutucu gelmiyordu.
Çünkü fark etmiştim: zaten hayat da bir tür eğitimdi. Sadece müfredatı belli değildi.
İçimde Büyüyen Karar
O gece defterimin son sayfasına bir şey yazdım. İlk kez net bir cümleydi:
“Eğer gidebilirsem, deneyeceğim.”
Bu cümleyi yazarken ellerim titremedi.
İçimde hâlâ korku vardı ama artık yanında küçük bir ışık da vardı. Sönmeyen ama zayıf bir ışık.
İrlanda’da tıp eğitimi kaç yıl sürer?
Artık bu soru bir bilgi sorusu değildi.
Bu, benim hayatımın yönünü soran bir soruydu.
“İran’da zeytin üretimi ne kadar” ile ilgili bu kapsamlı rehberi tamamladık. Sosmed olarak daha fazlası için buradayız!
Umut
Aradan günler geçti. Hayat yine Kayseri’nin sıradan ritmine döndü. Ama ben aynı kişi değildim.
Artık sabahları uyanınca ilk düşündüğüm şey “kalmak” değil, “gidebilmek” oluyordu.
İçimde bir şey değişmişti. Büyük bir değişim değil belki ama geri dönüşü olmayan bir değişim.
Bazen odamda sessizce oturup dışarıyı izliyorum. İnsanlar geçiyor, hayat akıyor.
Ve ben içimden tekrar ediyorum:
İrlanda’da tıp eğitimi kaç yıl sürer?
5-6 yıl…
Ama artık o yıllar bana uzak değil.
Sanki bir kapı aralanmış gibi. Ve ben o kapının eşiğinde duruyorum.
Ne tamamen içerideyim ne dışarıda.
Sadece bekliyorum.
Ama bu bekleyiş bile artık umutsuz değil.
Çünkü ilk kez, gerçekten bir yere doğru gittiğimi hissediyorum.
Şunları da İnceleyin: İran'da yas kaç gün ?